i need help on my homework

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

Στον αθλητισμό (και όχι μόνο) η επιτυχία και η αποτυχία απέχουν ελάχιστα.

Ο δρόμος προς την κορυφή δεν είναι χαρτογραφημένος και η αναζήτησή του δεν είναι εύκολη. Οι δυσκολίες είναι πολλές και κάθε βήμα, συχνά, κρύβει και μια παγίδα. Όσο και αν η προετοιμασία ήταν «τέλεια» η στιγμή της τελικής προσπάθειας και το αποτέλεσμά της δεν είναι εγγυημένα για κανέναν.

«Η επιτυχία έχει πολλούς πατέρες… αλλά η αποτυχία είναι ορφανή…»

Στη πιο δύσκολη στιγμή… όταν όλα έχουν τελειώσει και συνειδητοποιείς «το μέγεθος της αποτυχίας»… ο κόσμος γύρω σου γκρεμίζεται με δέος και πάταγο. Δεν το περίμενες… ή έστω ήλπιζες ότι δεν θα συμβεί… σε σένα… Έχεις έναν κόμπο στο λαιμό… δυσκολεύεσαι να πάρεις ανάσα… δεν βλέπεις καθαρά γιατί τα μάτια σου έχουν βουρκώσει… Θέλεις να τρέξεις… να φύγεις μακριά… να κρυφτείς στη μοναξιά σου… σαν λαβωμένο αγρίμι.. Προσπαθείς μάταια να συνειδητοποιήσεις τι πήγε στραβά και τι έχασες… δεν μπορείς… δεν μπορείς ούτε καν να σκεφτείς…

Το μυαλό είναι θολωμένο γιατί ο πόνος στη καρδιά είναι μεγαλύτερος…

Η επομένη μέρα θα σε βρει να αισθάνεσαι σαν χαμένος. Είσαι έτοιμος να τα βροντήξεις όλα… να τα παρατήσεις… να φύγεις μακριά. Τίποτα γύρω σου δεν σου προκαλεί το ενδιαφέρον. Αισθάνεσαι ένα απέραντο κενό. Και όμως… αυτό το κενό… είναι μια νέα λευκή σελίδα στο βιβλίο της αθλητικής (και όχι μόνο) ζωής σου. Είναι η στιγμή της ανασυγκρότησης… το παράθυρο της ευκαιρίας να διαχειριστείς την ίσως φαινομενική ή πραγματική σου αποτυχία. Στιγμιαία θα δεις όχι το παρελθόν… αλλά το μέλλον!!

Η διαχείριση της αποτυχίας είναι ταλέντο. Αν δεν το έχεις… πρέπει να το αποκτήσεις!

Χρειάζεται να είσαι ψύχραιμος και μεθοδικός… για να μπορείς να ξεχωρίζεις τις λεπτομέρειες… τα αίτια που έφεραν το αρνητικό αποτέλεσμα… Να μπορείς να ελέγχεις τον εγωϊσμό και συναισθήματά σου… ώστε η κρίση σου να είναι αμερόληπτη… Να είσαι έτοιμος ν’ αναλάβεις… αλλά και ν’ αποδώσεις ευθύνες σε όσους τους αναλογούν… Να έχεις αποφασιστικότητα και δύναμη σκέψης… για ν’ αλλάξεις πράγματα και καταστάσεις… που σε επηρέασαν ή συνεχίζουν να σε επηρεάζουν αρνητικά… Να είσαι ειλικρινής… ειδικά με τον εαυτό σου… για να μπορέσεις να παραδεχτείς αν η αποτυχία σου ήταν το αποτέλεσμα δικών σου λαθών… ατυχία της στιγμής… ή αν τελικά ήταν απλά η επιβεβαίωση του τέλους της αθλητικής (ή όχι μόνο) διαδρομής σου… που αρνιόσουν πεισματικά να βάλεις…

Η σωστή διαχείριση της αποτυχίας, σηματοδοτεί το νέο ξεκίνημα. Όποιο και αν είναι αυτό.

Είναι η αρχή μιας νέας πορείας… απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό από προηγούμενα λάθη… καλύτερη… πιο προσεκτική στο σχεδιασμό της… και με περισσότερες προοπτικές επιτυχίας. Είναι το χρέος που έχεις στον εαυτό σου… η ανταμοιβή για τις προσπάθειες που έκανες… και τα γερά θεμέλια που πρέπει να βάλεις για να χτίσεις επάνω τους επόμενους στόχους σου. Γιατί τα πράγματα και οι καταστάσεις δεν τελειώνουν εκεί που φαίνονται… αλλά εκεί που νοούνται για σένα.

Είναι τελικά το ελάχιστο που χρειάζεται να κάνεις… για να ζήσεις το μέγιστο… το όνειρό σου πραγματικότητα.